เสียน้ำตาไป 3 รอบ...กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงชอบร้องไห้เวลามีปัญหา
รู้ว่าน้ำตาไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไรเลย
มีแต่จะเสียไปเปล่าๆด้วย
 
เคยคิดว่าสถานภาพตัวเองในฐานะรุ่นน้อง-รุ่นพี่จะดีกว่านี้
เคยคิดว่าเอกตัวเองน่าจะปรับเปลี่ยนอะไรได้บ้าง
เอาจริงเข้าก็เปล่า...มันเป็นกันทุกที่หรือเปล่า ?
ทำไมถึงเห็นแก่ตัวกันจัง
 
คือ...เรื่องบางเรื่องมันก็ไม่น่าเอาออกมาเล่าข้างนอก
เออ รู้ดีเลยล่ะ
แต่จะให้ทำยังไง ? อึดอัดมากี่ครั้ง
คุยมากี่หน เคยปรับความเข้าใจบางรึ? ก็เปล่า
 
เอกเรามีคนมาเรียนน้อย อะเข้าใจปัญหาทั่วไปอยู่ละ
ปี 4             3  คน
ปี 3             5  คน 
ปี 2             7  คน (เราอยู่ปี 2)
ปี 1           11  คน
 
1. ปัญหาเรื่องคน
เวลามีงานหรือกิจกรรมอะไร คนไม่มี คนไม่พอ
คนน้อยแทนที่จะช่วยกัน
'เสือก' ผลักงานให้แต่ละคน แต่ละปีทำ
อ้อ...อีกอย่าง ปี 3 บอกว่าให้ตัดปี 4 ออกจากสารบบเพราะไม่เคยโผล่หน้าเข้ามา
เฟตุผลควายๆแค่ว่า ปี 4 ไม่มารับน้องปี 3 ตอนรุ่นเค้า
ปล่อยให้พวกเค้าไปโดนรับกับเอกอื่น
อดีต : เคยเห็นใจ
ปัจจุบัน : สมน้ำหน้า!
 
2. ปัญหาส่วนตัว-ส่วนรวม
แยกแยะกันไม่ออก ตอนนี้ก็น่าจะคิดเองได้แล้วนะ
ว่าส่วนตัวกับส่วนรวมคืออะไร
แยกแยะงานส่วนรวมกับส่วนตัวออก
แต่ถึงเวลาจริงๆ บอกให้มาทำงานส่วนรวม
กับเห็นแก่ตัว อยู่บ้านนั่งเล่นเฟซบุ๊ค
...
 
3. ผลักภาระ
คุณอธิบายว่าคุณรับผิดชอบเรื่องชมรม
จึงคิดว่าเรารับผิดชอบเรื่องโครงการเอก
ขออภัยนะคะ ถ้าหากจะชี้แจงใหม่ตั้งแต่ต้น
- มันเป็นหน้าที่ของคณะกรรมการฯประจำสาขา ซึ่งคุณเป็น
- มันเป็นหน้าที่ที่คุณจะต้องเข้าอบรม ซึ่งคุณโดด
- มันเป็นหน้าที่ที่คุณจะต้องเขียนโครงการ ซึ่งดิฉัน 'เสือกทำ'
- มันเป็นหน้าที่ที่คุณจะต้องจัดการเรื่องโครงการ ซึ่งคุณเปล่า และเราเห็นใจคุณเรื่องชมรมจึงเอามาทำ
แล้วตอบแทนกันด้วยแบบนี้ ?
 
'ก็ลูกชิ้นบอกว่าจะรับผิดชอบเรื่องสปอนเซอร์แล้วอยู่ๆเอากลับมาโยนใส่หน้าพวกพี่'
 
ฉันไปบอกคุณตอนไหนไม่ทราบ ?
แล้วที่คุยก็คุยกับรุ่นพี่อีกคนนึงว่า...จะพิมพ์ตัวโครงการให้
ซึ่งขอยอมรับเลยว่าตัวเองผิดจริงที่ไม่ได้พิมพ์ให้
แล้ว...
ผิดเหรอคะ ? ที่เราไม่มีคอมพิวเตอร์
ผิดเหรอคะ ? ที่เราทำงานส่วนรวมของคณะก่อน เพราะเรามีหน้าที่ในที่นั้น
ผิดเหรอคะ ? ที่เราพูดไป
 
แล้วคุณยอมรับบ้างไหม ?
คุณบอกว่าเรื่องเงินค่าทำโครงการ
ให้หารคนเพราะคนแต่ละปีน้อย
ถ้าหารด้วยชั้นปี จะเอาเปรียบ
ได้ค่ะ...
แล้วคุณกลับทำแบบนี้...
 
'ลูกชิ้นต้องเข้าใจพวกพี่นะ ว่าปี 3 ต้องรับภาระเรื่องชมรม พวกพี่จัดการเรื่องชมรมพวกพี่ก็ทรุดมากพอแล้ว'
 
'ภาระพี่เยอะแล้ว อยากให้เข้าใจพี่บ้าง'
 
เคยเข้าใจ
 
แต่ ณ ตอนนี้เริ่มไม่เข้าใจ
 
คุณอ้างเรื่องงานชมรม แต่เรามีข้อสงสัย
1. ซอง 500 ซอง ค่าพิมพ์ 10,000 กว่า จริงเหรอ ?
2. เสื้อชมรม ทำไมเนื้อผ้ามันบางปานฝ้าขี้ริ้วเช่นนั้น แถมสกรีนหลังแค่อย่างเดียว
3. เงินชมรมหาย 5,000 คุณโทษน้องปี 1 ขอให้สาบานร่วมกันแต่ปีคุณจะไม่สาบานเพราะเชื่อใจ
4. บัญชีชมรม ทำไมทำอะไรไม่เปิดเผยล่ะ ?
 
หลายเรื่อง...เยอะเกินไปละ
คนที่เข้ามาอ่านคงไม่เข้าใจ
จะให้พูดว่ายังไงดีล่ะ
จากความเคารพที่เคยเต็ม 100 ตอนนี้มันติดลบไปแล้วด้วยซ้ำ
 
ถ้ารุ่นพี่ทำตัวไม่น่าเคารพ เราคงไม่มีทางที่จะหลับหูหลับตาเรื่องนี้ได้หรอก
ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงใช้เรื่องงานมาทำให้เราเห็นใจ
เดือดร้อน รู้ไหม...รู้
ทำเหมือนคนอื่นไม่เดือดร้อน
มีแต่ตัวเองที่ถูกตลอด คนอื่นผิด
ถ้าเป็นแบบนี้ ก็ยินดีจะโดนตัดออกจากสารบบเช่นกัน
 
แล้วอีกอย่าง...ถ้าปีหน้าไม่พร้อมเรื่องชมรม
ส่งมาเลย เดี๋ยวจะตอกหน้ากลับให้
ว่าเราทำได้ดีแค่ไหน...ไม่อยากทำเท่านั้นแหละ
เดี๋ยวจะหาว่าไปแย่งเอาหน้า
 
ตลกดี พยายามออกจากจุดๆนี้ไปกี่ทีก็ไม่เคยจะทำได้
คงเป็นเพราะความโง่ของตัวเองที่ชอบให้คนอื่นหลอกใช้เหมือนที่เพื่อนพูด
 
'รู้ว่าลูกชิ้นชอบทำกิจกรรม แต่อย่าเอาตรงนี้ไปให้คนอื่นหลอกใช้แล้วมานั่งเสียใจทีหลังสิ'
 
ขอโทษว่ะเตย...สุดท้ายเราก็เสียใจทุกครั้งไป
 
ขอโทษที่เอนทรี่นี้เราพร่ำเพร้อไร้สาระ แต่ไม่อยากจะทนอีกแล้ว
 
'ลูกชิ้นมีปัญหาอะไรหรือเปล่า ถ้ามีก็พูดมาเลยนะ โทรมาหาพี่ได้ตลอดเวลา'
 
'ตอนนี้...ยังค่ะ' แต่ก็ใกล้แล้วล่ะ

Comment

Comment:

Tweet

ผู้คนมีดีชั่วปะปนกันไป
ถือว่างานนี้เป็นการเรียนรู้ครั้งใหญ่ในชีวิต
ขอผ่านไปได้ด้วยดีนะครับ สู้ครับ
big smile big smile

#2 By 40reborn on 2011-09-29 20:23

ตบบ่านายแปะๆๆๆ เราเข้าใจนายน่ะ

#1 By chompoonut on 2011-09-29 01:21