Diary

เรื่องแมวๆ & โรคจิต (?)

posted on 27 Jan 2013 21:22 by belllatric in Diary directory Lifestyle, Diary

ตามภาพ :

ไอ้ดำ: มาก่อนกินอิ่มแล้วกำลังชั่งใจว่าจะเอาไงต่อดี

อีเหลือง : มาแบบมึนๆ อีนี่มันแมวขโมยมากอะ เวลาจะให้อาหารมันจะเข้ามาประจบก่อนทุกรอบ

นังลาย : ฉันเพิ่งรู้ ฉันเพิ่งมาแกอย่าเพิ่งกินกันหมดสิฟะ!

ไอ้ขาว : อีนี่คู่อริกับไอ้ดำเจอทีไรขู่ใส่กันตลอด :P

พอดีวันนี้มีงบประมาณซื้อ McDonald มากิน
เลยส่งผลพลอยได้ให้บรรดาแมวๆในซอยแถวบ้านได้มีอันจะกินกันตามไปด้วย
คือที่มาอัพบล็อกวันนี้เนื่องจากว่าง, อารมณ์พาไป, ร้างมานานแล้ว
เอาง่ายๆ คือหาเรื่องมาลงอะแหละนะ
บวกกับมีหลายเรื่องให้ขบคิด (แต่ยังตีไม่ออกซะที)
เลยได้ทีหลังจากบ่มเพาะมานาน เหอะๆ

วันนี้ตั้งใจจะไป TK park ที่เซ็นทรัลเวิล์ด
ก็นั่งรถเมล์สาย 77 จากโรบินสัน บางรักแบบไม่คิดอะไรมาก
ใส่หูฟังเปิดเพลงจากมือถือเสียงดังสุด อีกมือหอบหนังสือนิยายที่ยังอ่านไม่จบ
คือขึ้นรถแล้วเห็นเก้าอี้ว่างนี่ดีใจมากรีบไปนั่งทันทีโดยมิได้คิดอะไรเลย
เกือบท้ายรถ เบาะคู่ นั่งเบาะติดทางเดินมีผู้ชายคนนึงแกนั่งก่อน
และก็ไม่คิดว่ารูปร่างอย่างตูจะมีคนบ้า...อารมณ์ไหนไม่รู้
สงสัยจะเปลี่ยวจัด เอามือมาสะกิด+ลูบต้นขา =_="
คือ...ถามว่ารู้สึกตัวไหมตอนนั้นนะ ?
ไม่รู้อะไรอะ นั่งอ่านหนังสือไป ฟังเพลงไป
เริ่มจะรู้สึกแปลกๆตรง BTS ศาลาแดง
คือทำไมมึงมาเบียดกูจังวะ ? ไอ้สลัดผัก
คือเบาะก็เห็นว่าว่างๆอยู่นะแล้วจะเขยิบมาเบียดทำพระแสงไรวะ ?
ก็หงุดหงิดแต่ไม่ได้ใส่ใจ แล้วก็รู้สึกแปลกๆที่ขา
ทำไมอีนี่มึงยุกยิกไรจังวะ รำคาญ (กำลังอินกับนิยายจัด)
...
พอถึง BTS ราชดำริจนสี่แยกราชประสงค์เพิ่งจะรู้สึก
เพิ่งจะเหลือบสายตาลงไปมองที่ขาซ้าย
เหยดดดดดด มึงเอามือมาสะกิดๆกูนี่เอง
เอากระเป๋าวางตรงหน้าตัก มือขวาทำเป็นกอดอกนะ มือซ้ายลอดมาใต้กระเป๋า
เห็นมือมาวางๆแถวต้นขา
(ถ้าถามว่าไม่รู้สึกตัวเลยเหรอ คือปกติหอบของพะรุงพะรังเต็มอะเลยไม่รู้สึก)
นาทีนั้นอยากถอดหูฟังออกไปถามพี่เขามาก "โรคจิตเหรอพี่ ?" (แต่ก็เปล่าไง)
คือยังอึ้งๆอยู่ เฮ้ย! กูอ้วนนะ หน้าตากูก็ไม่ได้ดีนะ มึงยังคิดอะไรลงเหรอวะ
ค่อยๆเขยิบ + เบนตัวออกมาจากเบาะประมาณนึงให้มันรู้ว่า
"กูรู้นะมึงทำไร ดอกกกกกกกก" หลังจากนั้นก็เริ่มหยุดและ
พอถึงป้ายเซ็นทรัลเวิล์ด ม่างงงงงงง...ลงป้ายเดียวกับกูอีก
จ๊าดเอ๊ย! เดินลงมาแบบมึนๆ ก่อนจะหันไปมองว่าอีคนเปลี่ยวนั่นไปไหนและ
เออ ช่างมันและ เดินมึนๆ คุยกับตัวเองว่าเดี๋ยวนี้คนเราแม่งก็แปลก
ขนาดรถเปิดโล่งแบบนั้นยังมีหน้าทำแบบนี้อีก เยี่ยมจริงๆ!
คือที่เอามาสาธยายไม่ใช่อะไร แบบยังงงไม่หายไง...

edit @ 27 Jan 2013 21:48:28 by ลูกชิ้น

ไร้เหตุผล

posted on 01 Oct 2012 07:22 by belllatric in Diary directory Diary
ตอนนี้เรากำลังประสบปัญหา...ดูแล้วค่อนข้างจะหนักเอาการอยู่
เราว่าตอนนี้เราตกอยู่ในสภาวะขาดความ "ยับยั้งชั่งใจ"
ตั้งแต่เราได้ Notebook มาเราก็เริ่มเอาแต่หมกมุ่นอยู่กับมัน
ดาวน์โหลดซีรียส์ anime หนังหลายเรื่องมานั่งดู
จนลืมว่าเหตุผลหลักที่เราต้องการ Notebook คืออะไร ?
ยอมรับว่าตอนนี้ตกอยู่ในสภาวะเคว้ง
ทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้จะเริ่มจัดการปมที่ตัวเองเริ่มก่อยังไง ?
เพราะตอนนี้ดูแล้วไม่ว่าจะเริ่มแก้ปมไหนมันก็จะมีแต่ปัญหาทั้งนั้น
แล้วเราควรทำยังไง ? ปล่อยมันทิ้ง ? ไม่ทำอะไรทั้งนั้น ?
มั่นใจเถอะว่าเราไม่สามารถปล่อยอารมณ์แบบนี้ไปนานนักหรอก
แต่มันจะเป็นแบบนี้ตอนเริ่มเสมอ
ขอแค่เริ่มต้น...แล้วมันก็จะไปของมันเอง
 
ตลกนะ...เรายังงเลยว่าเราพิมพ์อะไรออกมา
ที่จริงก็ชั่งใจอยู่ซักพักว่าเราควรเขียนเรื่องนี้ลงไดอารี่เล่มหรือจะลงในเว็บไดอารี่
สุดท้ายความขี้เกียจก็ชนะอีกตามเคย
เราไม่ได้เขียนไดอารี่ทั้งในสมุดและในเว็บมานานแล้ว
จะมีก็แค่ระบายให้ตัวเองฟัง
มันรู้สึกอึดอีดน่ะ
 
โลก social network เดี๋ยวนี้มันทำงานกว้างไกล
เราไม่อยากให้คนรู้จักหรือเพื่อนมาอ่านเจอ
เมื่อก่อนเราพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ชื่อหรืออะไรก็ได้ที่เกี่ยวข้องกับเรามันติดขึ้น google search บ้าง
แต่เดี๋ยวนี้แค่เราลองพิมพ์ชื่อลงไป แล้วกดค้นหา...
มันไม่ได้รู้สึกยินดีเลยน่ะสิ
เรากลับต้องการความเป็นส่วนตัวเพิ่มมากขึ้น
บางทีเรากำลังอยู่ในช่วงเรียนรู้ตัวเองก็เป็นได้นะ
 
อันที่จริงมันก็ไม่มีอะไรมากหรอก...
แค่อยากทิ้งไว้เป็นสิ่งเตือนตัวเอง
มัวหลงรัเริงในสิ่งที่สร้างความสุขให้กับปัจจุบัน
แล้วอนาคตล่ะ ?
 
ทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลังแล้วมานั่งเสียใจทีหลังเนี่ย
มันเป็นนิสัยที่แก้ไม่ตกจริงๆนะ
 
ผูกได้ ก็ต้องแก้มันได้
ไม่ว่าปัญหามันจะหนักหนายังไง
จะพยายาม...

ห่างหาย,พร่ำเพ้อ

posted on 03 May 2012 22:02 by belllatric in Diary directory Diary
กำลังอยู่ในสถานะ..งงตัวเอง
ทำไมช่วงนี้อารมณ์แปรปรวนจัง ?
เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย ทำตัวแปลกๆ
จากที่เคยขยันๆ ปัจจุบันทำไมเกรดมันตกลงฮวบฮาบ
ก็พอจะรู้แล้วล่ะว่าตัวเองไม่ค่อยจะมีความสุขกับสิ่งที่ทำอยู่ในปัจจุบัน
 
ส่วนสิ่งที่คิดว่า "จะทำ" ก็ไม่ได้ลงมือทำซะที...
อาจจะเป็นอย่างที่เคยได้ยินมาว่า
เพราะไม่กล้าลงมือทำ...ถึงต้องมานั่งพร่ำเพ้อเสียใจอยู่ทุกวัน
ก็แค่ลงมือทำแล้วเลิกคิดมันก็จบ
 
เคยคิด...จินตนาการในหัวอยู่หลายรอบถึงเหตุการณ์ในอดีต ปัจจุบัน อนาคต
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะ...
ถ้าเราไม่ได้ทำแบบนี้...
 
รู้ไหม ? ว่าเรามานั่งสำนึกเสียใจในสิ่งที่บางทีคนอื่นก็มองว่ามันไร้สาระนะ
บางทีเราก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าทำไมมันถึงไร้สาระ
 
ทำไมการกระทำบางอย่างของเรามันดันกลายเป็นเรื่องแปลกในสายตาคนอื่น ?
เด็กไปนะ
 
...
 
แล้วจะให้พูดว่าอะไร ?
ยอมรับงั้นเหรอ...
 
เสียใจนะกับคำพูดที่หลายๆคนหลุดปากพูดออกมา
คุณอยากให้เราแคร์ความรู้สึกของคุณ
แต่คุณเคยแคร์ความรู้สึกของคนนี้มั่งไหม ?
 
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเราถึงได้ชอบคิดอะไรในสิ่งที่คนอื่นไม่ค่อยจะคิด
แต่มันก็ทำให้เรามองโลกในมุมที่แตกต่างจากคนอื่น
บางที...จากไม่เครียดนะแต่พอมาฟังความคิดเห็นคนอื่นมากๆเข้า
มันก็เครียดละ
 
...
 
ไม่รู้สิ
อธิบายไม่ค่อยเก่ง
แค่รู้สึกว่าช่วงนี้ตัวเองอ่อนแอ ทำอะไรไม่เป็นไปอย่างที่ต้องการ
 
มันก็แค่คำเพ้อ